Door de ogen van … hoofduitvoerder Nico Prins
‘Wat mensen niet verwachten, is dat het werk van een hoofduitvoerder vooral bestaat uit puzzelen.’ Nico Prins puzzelt alles – hijskranen, graafmachines, plintjes zelfs – in de juiste volgorde en op de juiste plek.
Dus Nico, hoe ziet je agenda voor de komende tijd eruit?
‘Die zit behoorlijk vol. Hoezo?’
Ik hoorde dat jij een soort bouwmarathon plant. Van 10 mei tot 13 juli?
‘Dat kun je wel zeggen, ja! Wanneer op 10 mei de buitendienststelling start, is de bouwagenda elke minuut van de dag gevuld. Bouwteams wisselen elkaar om de acht uur af zodat er 64 dagen lang, 24 uur per dag wordt gewerkt. In bijna twee maanden tijd gaan we een jaar aan werk verzetten.’
Waarom moet het station dicht voor treinen en reizigers?
‘Sinds 2019 bouwen we zoveel mogelijk om de perrons en de sporen heen. Dat was al een uitdaging, want aan alle zijden is de bouwlocatie ingesloten. Het stationsgebouw begrenst de noordzijde, aan de west-, oost- en zuidzijde liggen sporen. Maar dat lukte. Nu komen we op het punt dat we moeten gaan bouwen op een plek waar we eerder niet bij konden. Dat moet echt zonder reizigers en treinen om ons heen. In die 64 dagen moet er genoeg logistieke ruimte zijn om veilig langs elkaar heen te kunnen bewegen.’
Hoe bereid je je als hoofduitvoerder voor op zo’n bouwmarathon?
‘Veel van mijn tijd gaat naar het maken van planningen. Eerst partij A, dan partij B als tweede, enzovoort. Waarbij ik ook logistiek mogelijk moet maken dat de nodige machines en spullen op de juiste plek kunnen komen. Zodat iedereen aan het einde van de buitendienststelling zijn werk heeft gedaan, zonder dat van een ander gesloopt te hebben.
‘Een voorbeeld: de busonderdoorgang maken duurt bijvoorbeeld tien dagen. Dan zegt de bouwvakker “prima, zeg maar wanneer ik moet beginnen”. Maar wanneer je kunt beginnen, is afhankelijk van wat er nog meer gemaakt wordt. Riolering, leidingen, aansluitingen … Al die puzzelstukjes achter elkaar maken een planning. En dan kan het nog zo zijn dat iemand zegt: ik heb geen vijf dagen nodig, maar zes. Dan moet je opnieuw naar de tekentafel: kan er iets tegelijk, of half tegelijk plaatsvinden?’
Wat is iets waar mensen geen idee van hebben, maar wat jou wel elke dag bezighoudt?
‘Het is makkelijk om te denken dat wij druk bezig zijn met bouwen, bouwen, bouwen. Maar het werk van een hoofduitvoerder is niet het maken, maar het bouwen mogelijk maken. Dat kan meer werk zijn dan het daadwerkelijk bouwen. Het afgestemd krijgen van alle plannen vind ik trouwens net zo mooi als de bouw zelf. Je moet ook met mensen kunnen samenwerken. Dat is misschien wel de grootste kunst: om het nieuwe stationsgebied met elkaar te bouwen.’
Die laat ik even op me inwerken …
‘Dat vind ik wel echt leuk aan dit werk, ik ben betrokken bij alle bouwdisciplines. Van grondwerk tot tunnelbouw, tot aan de afwerking van latjes op de perronoverkappingen. Van het grove werk met dumpers en trekkers, tot aan het verstek zagen van de plintjes. Ook is de leefwereld van de spoorwerker weer heel anders dan die van de installateur van verlichting. Dat alles komt in 64 dagen bij elkaar, waarbij we 100% inzet van de mensen op de bouw vragen.’
En hoe loop jij hier rond tijdens de 24/7 bouwmarathon?
[lacht] ‘In principe ben ik er overdag op de doordeweekse dagen. Maar mijn agenda wordt dan wel wat flexibeler ingericht. Bij de spannende momenten wil ik er natuurlijk bij zijn, of dat nou in de avond of in het weekend is.’
